สำนักการ์ตูน AKURA_Ko-ii

ในที่สุดก็มีโอกาสได้เปลี่ยนแปลงบลอคซักที - -" ดีใจชะมัดเรยยยย ^^ เอาว่าไหนๆ ก็นานๆ จะมาอัพที (คือทิ้งเป็นเดือน) ก็มีเรื่องมาฝากนะ ลองอ่านดูแล้วกัน ก็คิดออกตอนที่นั่งรถเมล์อ่ะ - -" อ่านแล้วคิดว่าไง ก็บอกมั่งน้าาาาา จร้ะ ^^

มีเด็กสาวคนหนึ่ง เธอตั้งใจพับดาวกระดาษให้คนที่เธอรัก โดยตามคำบอกเล่าที่ว่า

"ถ้าพับดาวครบพันดวงแล้ว ถ้าอธิฐานอะไรก็สมปรารถนา"

โดยที่ความปรารถนาของเธอคือให้ได้อยู่กับคนที่เธอรักตลอดไป....

ดาวกระดาษทุกดวงถูกพับขึ้นด้วยความตั้งใจ

และความรักทั้งหมดที่มี เพื่อให้คนที่ได้รับ

เมื่อถึงเวลาที่เธอต้องมอบดาวกระดาษพันดวงนี้ให้คนที่เธอรัก

สิ่งที่เธอได้ตอบแทนกลับมาคือ ....การหักหลัง....การทรยศ.....และการทอดทิ้ง

คนรักของเธอคนนั้นนอกจากไม่รับของๆ เธอแล้ว

เขายังขับไสไล่ส่งเธออีกต่างหาก ด้วยเหตุผลที่ของขวัญของเธอนั้นไร้สาระ

...ความรักของเธอไปไม่ถึงคนที่เธอรัก....

เธอถือขวดโหลที่ใส่ดาวกระดาษกลับบ้านด้วยความชอกช้ำ

คราบน้ำตาจากความเจ็บปวดไม่เลือนหาย ในเวลาที่โศกเศร้าอย่างนี้

...เขา....ก็ปรากฏตัวขึ้นมา.......

"ขวดโหลสวยดีนะครับ" คำทักทายคำแรกที่เขามอบให้เธอ

เด็กสาวมองหน้าผู้มาเยือนคนใหม่ แววตาฉายความโศกเศร้าอย่างเห็นได้ชัด

"คุณร้องไห้หรอ?" คนๆ นั้นถามขึ้นมาอีก เด็กสาวเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วส่ายหน้า

"เปล่า...ผงเข้าตานะ" เธอว่า

คนๆ นั้นยิ้มให้กำลังใจ "แล้วขวดโหลนี่ใครให้มาหรอ?"

เธอก้มมองขวดโหลใส่ดาวที่เธอพับ

"ขอผมดูได้ไหม?" คนๆ นั้นถาม เธอพยักหน้าแล้วยื่นให้เขา

คนๆ นั้นรับมาแล้วมองอย่างพินิจพิจารณา

"อืม...ต้องใช้ความพยายามมากนะเนี่ย"

"ความพยายามอะไร?"

"ก็..ดูนี่ซิ ในนี้มีดาวตั้งเยอะ แถมดาวทุกดวงก็ถูกพับมาอย่างดีด้วย

ผมว่าคนที่ให้ขวดโหลนี้กับคุณต้องรักคุณมากแน่ๆ เลย

ก็เขาใส่ความตั้งใจทั้งหมดที่มีลงในดาวทุกดวงในนี้เลยนี่นา"

คำตอบของคนๆ นั้นทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก เธอบอกเขาว่า

"เปล่าหรอก ไม่มีใครให้ฉัน เพียงแต่คนที่ฉันจะให้ เขาไม่เอา"

"หา!!! ทำไมละ???" คนๆ นั้นถามอย่างแปลกใจ

เธอก้มหน้า "..ซิก....ซิก...เขาบอกว่า...ไร้สาระ...ฮือๆๆ"

เธอปล่อยน้ำตาออกมาต่อหน้าคนที่พึ่งเจอกัน

จะเก็บไว้ก็เจ็บปวด จะโยนทิ้งก็เสียดาย "..ฮือ...นายเอาไปเถอะ....ฮือๆ"

"ให้ผมจะดีหรอ?" คนๆ นั้นถามขึ้นอีกครั้ง เธอพยักหน้า

ตอนนี้ความรู้สึกทั้งหมดที่มีอยู่ในดาวทุกดวงคงไม่เหลือความรักแล้ว

เหลือเพียงความโศกเศร้า ความทุกข์ทรมาน ของเธอ

"ขอบคุณนะ" เขาบอกเธอเบาๆ จากนั้นอยู่ๆ อะไรบางอย่างนุ่มๆ ก็สัมผัสที่แก้มของเธอ

ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอ่อน กำลังซึมซับความทุกข์ทรมานของเธอ

เธอเงยหน้ามองเขา สิ่งที่ได้กลับมาคือ รอยยิ้มปลอบโยนที่อบอุ่น

"ไม่ต้องคืนผมหรอก ผมให้คุณไว้เช็ดน้ำตานะ" เพียงเท่านั้น

เขาก็เดินจากไป ทิ้งให้เธอยืนอยู่ตรงนั้น อยู่กับคราบน้ำตา และความอ่อนโยนที่เขามอบให้

เธอ.....คือคนที่มอบความเจ็บปวดของตัวเองให้เขา

เขา.....คือคนที่มอบความอบอุ่นและความหวังดีให้เธอ

................................................................

....................................................

.....คุณละ? เคยเจอรึเปล่า?? คนที่ยินดีรับความโศกเศร้าของคุณ และพร้อมที่จะมอบความรู้สึกดีๆ ให้คุณ ถ้าคุณเจอคนแบบนั้น คุณจะทำยังไง?? จะยินดีรับความทุกข์ของเขา แล้วมอบความรู้สึกดีให้ เหมือนที่เขาทำกับคุณ หรือ คุณจะเป็นผู้มอบความโศกเศร้า และหยิบรับความรู้สึกดีๆ ที่เขามอบให้แค่ฝ่ายเดียว ลองหาดูนะ คนเหล่านี้อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลคุณหรอก เพียงแต่ว่า เขาเหล่านี้คือคนที่ถูกมองข้ามไป....ก็เท่านั้นเอง........

****************************************