สำนักการ์ตูน AKURA_Ko-ii

อิอิ ก็เมื่อวานเพื่อนเรามาบ้านเยอะ

เราก็เลยทำแพนเค้กให้เพื่อนๆ กินกัน นี่เป็นการทำครั้งที่ 2 ในชีวิตนะเนี่ย

ก็ไม่ต่างกับครั้งแรกเท่าไหร่หรอก ทำแรกๆ ก็ไหม้เกรียมเลย = =

แต่พอครั้งหลังๆ เริ่มเข้าที่หน่อย แต่ก็ไม่เป็นรูปเป็นร่างซักกะที (ง่ะ)

เรามีรูปแพนเค้กที่เราทำมาให้ดูด้วยน้าาา ออกจะดูไม่ออก ก็ช่วยดูให้ออกนิดนึงเหอะนะ - -"





นี่เป็นตอนแรกๆ ทำออกมา ประมาณสี่ห้าชิ้นแรกเนี่ยแหละ เหอๆ

เกรียมเลยเห็นป่ะ แต่เพื่อนๆ ก็ยังอุตส่าห์กิน T-T รักพวกเธอจริงๆ





อันนี้เป็นชิ้นหลังๆ ที่ฝีมือเริ่มพัฒนา(นิดนึง) ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างเลยอ่ะ

แต่ก็จะพยายามต่อไป >< สู้ๆ





ฮิฮิ อันนี้ให้ดูไว้เปรียบเทียบความแตกต่าง เหอๆ (ตอกย้ำตัวเองว่างั้น)

อ่ะ ม่ายช่ายน้าา ก็ดูว่าชิ้นแรกๆ ที่ทำ กับชิ้นหลังมันต่างกันเท่านั้นเอง

เดี๋ยวให้เราพัฒนาทำออกมาเป็นรูปเป็นร่างกว่านี้ก่อน แล้วจะเอามาให้ดูกันอีก

ตอนนี้แค่ทำแล้วเพื่อนๆ ยอมกินก็มีความสุขจะแย่แล้ว โอ้ TT^TT





ปล. ถึงเพื่อนที่น่ารักของเรา

เพื่อนจ๋า เธออย่าเก็บความทุกข์ไว้คนเดียวเลย

ช่วยเปิดใจรับความห่วงใยของเราบ้างเถอะ

เธอไม่ยิ้มแล้วเราเศร้านะ เรารู้ว่าเราอาจช่วยอะไรเธอไม่ได้มาก

แต่เราไม่อยากให้เธอเก็บไว้คนเดียว

ถ้าอยากร้องไห้ ก็ร้องออกมาเถอะนะ

อย่าเก็บไว้เลย ไม่ดีหรอก

แต่ถ้าเธอไม่ร้อง เราจะร้องไห้แทนเธอเอง

เธอช่วยยิ้มซักทีซิ ยิ้มเหมือนครั้งที่ผ่านมาได้มั้ย

อย่าทำหน้าเศร้าแบบนี้เลย เราร้องไห้แทนเธอแล้วนะ

เธอช่วยยิ้มให้เราซักที เราไม่ไหวแล้วนะ

ถ้าเธอไม่ยิ้มให้เรา เธอไม่เปิดใจรับความห่วงใยของเรา

แล้วเราจะมีความสุขได้ยังไง ถึงเธอไม่มีใคร เธอยังมีเรา

ขอร้องล่ะ อย่าทุกข์เลยนะ ถ้าทุกข์ เรามาทุกข์ด้วยกันเถอะ

อย่าทุกข์คนเดียวเลย ให้เราแบกรับความทุกข์ของเธอด้วยเถอะนะ

เป็นแบบนี้เรารู้สึกเจ็บใจ ทั้งๆ ที่ช่วยใครได้เยอะแยะ

แต่ทำไมพอเป็นเพื่อนคนสำคัญ กลับช่วยอะไรเธอไม่ได้เลย



....พวกเราอาจเดินบนเส้นทางที่แตกต่าง ฉันอาจเดินบนเส้นทางที่โดดเดี่ยว

เธออาจเดินบนเส้นทางที่พลุกพล่าน

ฉันอาจมีเขา เธออาจมีใคร หรือ เราอาจกลับมาพบกันอีกในเวลาที่ไม่มีใคร แต่เราก็จะเดินไปด้วยกันได้

เราจะเดินจูงมือไปด้วยกันไม่เปลี่ยนแปลง เพราะมิตรภาพที่ยั่งยืนไม่มีคำว่า "ลาก่อน"

ถ้าเราจะเดินคนละเส้นทางอีก ฉันจะบอกกับเธอว่า "แล้วพบกันอีกนะ"....