SabuY SaBuY AKURA~Ko-II

ระบายความในใจ : ...ผิดมั้ย...??

มันผิดมั้ย...สำหรับคนๆ หนึ่ง ที่รู้สึกอ่อนล้า รู้สึกอ่อนแอ ทั้งที่ไม่รู้สาเหตุอะไร
มันผิดมั้ย...สำหรับคนๆ นั้น ที่เลือกจะเดินออกจากกลุ่มคน แล้วยืนอยู่คนเดียว
มันผิดมั้ย...สำหรับคนๆ นั้น ที่ต้องการให้เวลากับตัวเอง ให้ได้ทบทวน ได้คิดเรื่องราว
มันผิดมั้ย...สำหรับคนๆ นั้น ที่ต้องการจะหยุดพักบ้าง ในขณะที่...คนอื่นๆ กำลังออกเดินร่วมกัน

เพราะมีเรื่องสะเทือนใจมากมาย เรื่องที่ใครว่าเหลวไหล มันผิดมั้ย...สำหรับคนๆ นั้นที่จะเก็บมาคิด
มันผิดหรือเปล่า...ที่จะคิด...เรื่องที่ไม่ควรคิด...ทำไมไม่ลองปล่อยมันไปเสียบ้าง...แต่...
ถ้าปล่อยไปแบบนั้น คนๆ นั้น จะรู้สึกเหมือนวางความรู้สึกแย่ๆ ไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ
และเอาแต่ความรู้สึกดีๆ มาคอยกดทับเอาไว้...แบบนั้นมันดีแล้วหรือ??
เป็นไปได้หรือ...ว่าซักวัน เมื่อมีเรื่องสะเทือนใจขึ้นอีก เจ้าความรู้สึกที่อยู่ก้นบึ้งของหัวใจ จะไม่โผล่ออกมา
จะมั่นใจได้อย่างไร ว่าความรู้สึกดีๆ จะปกปิดความรู้สึกเหล่านั้นไว้อย่างมิดชิด
ตราบใดที่ยังไม่ได้เอาความรู้สึกก้นบึ้งนั้นโยนทิ้งออกจากหัวใจ

แล้วมันจะผิดมั้ย...ถ้าคนๆ นั้น ขออยู่คนเดียว...ในขณะที่คนอื่น...กำลังออกเดินทางไปด้านหน้าอย่างสุดความสามารถ

และคนเหล่านั้น...ก็พยายามที่จะดึงคนๆ นั้นให้ร่วมเดินทางด้วย...แต่...คนๆ นั้นกลับ...ปฎิเสธ

ปล. แค่ขอระบายความรู้สึกนิดหน่อย แฮะๆ มันอดทนมานาน...นาน...จะบอกใครก็ไม่ได้...ไม่ซิ...คงเพราะไม่กล้าบอกใครมากกว่า...หรืออาจเป็นเพราะ อยู่ๆ ก็เกิดไม่ไว้ใจที่จะบอก...คงประมาณนั้น ยังไงก็คงจะคืนสภาพได้เร็ววัน (^^") ถ้าเม้นขอขอบคุณ ถ้าอ่านก็ขอขอบคุณที่สละเวลามารับรู้ ขอบคุณเจ้าคะ

 ปล. อยู่ในสภาวะเหนื่อยอ่อน...ชั่วขณะ...