สำนักการ์ตูน AKURA_Ko-ii

บนโลกใบนี้ บางทีก็ยังมีอีกหลายเรื่องราวที่น่ารับรู้ หลายเรื่องราวที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่เข้าใจ...

จนบางครั้ง...มันก็ก่อตัวออกมาเป็นความรู้สึกที่อธิบายให้ใครรับรู้ไม่ได้...

เพราะอะไรน่ะเหรอ...ไม่รู้ซินะ เพราะอะไรกันนะ? มันถึงเอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้ยากเย็นนัก...

...

...

...

...

... 

บางที มนุษย์เราก็มีเรื่องที่เข้าใจ และไม่เข้าใจอยู่บ้าง
ช่วงเวลาที่อ่อนแอ ยามเวลาที่อ่อนล้า
หัวใจที่กำลังต้องการที่พักพิง แต่กลับต้องอยู่คนเดียว
ความอ่อนล้านั้นเกิดจากตรงไหน? สาเหตุมาจากอะไร?
ถ้าหาคำตอบได้ คงไม่ต้องนั่งเสียน้ำตาอย่างไร้เหตุผล
แต่เพราะหาคำตอบไม่ได้ ความรู้สึกจึงเหมือนเดินอยู่ท่ามกลางความมืด
อยู่ๆ แสงสว่างที่เคยมี กลับหายไปจนหาไม่เจอ
เกิดอะไรขึ้นกับตัวเรา บางครั้งก็ยังหาคำตอบไม่ได้
ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ ตัวเรากำลังทำอะไรอยู่ อะไรคือคำตอบ??
ของแบบนั้น มีหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ แล้วจะนั่งลง หรือดิ้นรนเดินทางต่อล่ะ?
หัวใจที่กำลังอ่อนล้า ย่อมอ่อนแรงที่จะหาทางดิ้นรนด้วยเช่นกัน
บางครั้ง การปล่อยความคิดตัวเอง แม้บางที่จะดูบ้าหรืองี่เง่าไปก็ตามที
แต่ก็คงไม่ย่ำแย่มากนัก หากได้คิด แล้วยอมรับสิ่งนั้น
ความมืดมนที่เก็บทับถมเอาไว้ในใจ ซักวันมันก็ต้องทะลักออกมา
ยอมรับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น แล้วดิ้นรนต่อด้วยหัวใจที่อ่อนล้า
แม้จะยากไปซักหน่อย แต่เชื่อว่าซักวันต้องพบแสงสว่าง
ไม่จำเป็นว่าจะมีใครหยิบยื่นแสงสว่างให้เรา
ไม่จำเป็นว่าด้านหลังแสงสว่างนั้นจะมีใครยื่นมือมา
ตัวเราเอง หัวใจที่อ่อนล้าของเราเอง ก็ตะเกี่ยตะกายเพื่อไปสู่แสงสว่างนั้นได้
หัวใจที่ยอมรับความเจ็บปวด ความทับถมที่เคยมีก็จางหายไป
ความสับสนในหัวใจก็ไม่มีอีกต่อไป
ถ้าเหนื่อยนัก ก็หยุดพักเสียบ้าง ลุกขึ้นได้ ค่อยเดินต่อ
การให้กำลังใจตัวเอง บางทีก็เป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวด
แต่ก็คงไม่เลวร้ายเท่าไหร่นัก ถ้าทำให้เราลุกขึ้นเดินต่อได้
บางครั้ง เราอาจยืนขึ้นได้อีกครั้ง โดยที่ยังหาเหตุผลของความอ่อนล้านั้นไม่เจอ

การยืนอยู่คนเดียว ไม่ได้หมายความว่าเราทำอะไรไม่ได้
บางครั้งก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราเข้มแข็ง
ความเจ็บปวด บางครั้งใช่ว่าไม่ดีเสมอไป
ถ้าเรานำสิ่งนั้นทำให้เรามีชีวิตอย่างมีค่าต่อไปได้

อะไรที่ทำแล้วสบายใจ และไม่เดือดร้อนคนอื่น แม้จะฟังดูยาก
แต่ถ้าตั้งใจ...ก็คงสามารถทำได้
ความสับสนที่เคยมี ก้าวข้ามให้ผ่านพ้น ดีกว่าเก็บไว้ในใจ
แล้วสิ่งเหล่านั้น จะแปรเปลี่ยนจากความหลอกหลอน
กลายเป็นบทเรียนอันมีค่ายิ่ง ที่ไม่มีสิ่งใดหาเทียบได้

กลายเป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็ง ซ่อนความอ่อนโยนไว้ในหัวใจที่ด้านชา...บางครั้ง ก็คงไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายเท่าไหร่นัก