[Diary]ความรู้สึกที่กรองออกมาเป็นตัวอักษร 3

posted on 08 Apr 2009 01:12 by akura in Diary

เขาว่ากันว่า คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก
ก็แล้ว ถ้าอยู่ยาก ทำไมต้องฝืนใจอยู่ที่คับใจด้วยล่ะ?
จะโทษใครก็คงไม่ได้ เพราะเป็นความผิดตัวเอง
ทั้งที่มีทางเลือกให้ตั้งมากมาย แต่กลับไม่ทำ
เพราะความรู้สึกนึง อยากไปแทบขาดใจ
แต่กลับอีกความรู้สึก อยากอยู่ที่คับใจแห่งนั้นต่อไป

พอตัดสินใจเด็ดขาด ก็กลับหาข้ออ้างให้ตัวเอง
ขนาดตัวเองยังคิดว่า งี่เง่า เลยด้วยซ้ำ

ทำไมต้องทนทำอะไรที่ไม่ต้องการด้วยล่ะ?
ทำไมต้องทนเจ็บช้ำอยู่ที่ตรงนั้นด้วย?

แต่เมื่อถึงจุดที่ทนไม่ไหว สถานที่คับใจนั้น
กลับแสดงความอ่อนโยนออกมา
ความมั่นใจที่มี เกิดความลังเลขึ้นมาทันที

เริ่มมองว่าบางทีที่แห่งนี้
ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่หรอก
แต่พอไว้ใจ...

ความน่าขยะแขยงก็ปรากฏออกมา
เวียนไปวนมาเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เหมือนเป็นการเตือน
ว่าอย่าได้ทำสิ่งใดด้วยความเชื่อใจทั้งหมดที่มี
หากยังไม่แน่ใจในสิ่งนั้นที่จะทำ

สุดท้าย...

ที่ๆ นั่งอยู่แห่งนี้ จะว่าคับใจก็คับ แต่จะว่าไม่ก็ได้
ใจหนึ่ง ก็อยากหนีหน้าไปไกลๆ
แต่แบบนั้น เหมือนคนกำลังหนีเลยไม่ใช่หรือ?

ถึงเป็นแบบนั้นก็เถอะ
พอเห็นหน้า ก็รู้สึกโมโหจนแทบคลั่ง
เจ็บใจที่ทำไมความรู้สึกมันถึงขัดแย้งกันนัก

อยากไปก็ไม่กล้า
ทั้งที่รู้ว่า ยังไงสุดท้ายก็ต้องอยู่คนเดียว
แต่ก็ทั้งที่รู้ว่า ถ้ายังอยู่ตรงนั้นก็ยังทรมานอยู่ดี

ทางเลือกที่วุ่นวาย...

ตัวเรา ยังคงหาที่ๆ สบายใจได้อยู่หรือเปล่า?

กำลังใจที่มี จะรวมตัวกันได้อย่างไร...ถ้าใจเรายังขุ่นมัว