CrossLove [Part#01: intro]

posted on 04 May 2009 00:03 by akura

CrossLove แต่ละเส้นทาง...บนความรัก
Part # 01 : intro

คุณเชื่อมั้ย...ว่าผู้หญิงกับผู้ชาย...ต้องการความรักที่ต่างกัน

ไม่เชื่อไม่ไหมละ...แต่เป็นแบบนั้นจริงๆ นะ

แต่ว่าฉันไม่รู้หรอกว่าผู้ชายเขาอยากได้ความรักกันแบบไหน สำหรับฉัน ฉันต้องการแค่ใครซักคนที่อยู่ด้วยแล้วปกป้องฉันได้ เข้าใจฉัน ยอมรับฉันอย่างที่ฉันเป็น เราได้หวานชื่นกันอยู่สองคน วิเศษไปเลยใช่มั้ยละ? ยิ่งถ้าคนๆ นั้นเป็น...เอ่อ...คนที่ฉันกำลังแอบชอบด้วยล่ะก็นะ...

ครืด!!!!!

เสียงเปิดประตูห้องเรียน 5A ถูกเปิดออก พร้อมร่างของ...นี่ไงล่ะ!! คนนี้แหละคือคนที่ฉันเฝ้ามองมาตั้งหนึ่งปีเต็ม!! ชายร่างสูงเพรียว หุ่นอย่างกับนายแบบ เรียวหน้าที่สวยเข้ารูป รับกับเส้นผมสีดำสนิท รวมถึงนัยน์ตาสีดำมีเสน่ห์นั่นอีก โอ๊ย...ฉันแทบจะเป็นลมตาย

วันนี้...ฉันก็เหล่มองเขาอีกแล้ว (>///<)

เขาเดินมาทางนี้แล้ว กรี๊ดดด!!! เขากำลังเดินมาทางนี้! ทางโต๊ะที่ฉันกำลังนั่งอยู่นี่!! ใกล้เข้ามา...ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ โอ๊ย!! ใจฉันทำไมเต้นระรัวแบบนี้นะ ให้ตายเหอะ...ยิ่งเข้ามาใกล้ฉันก็ยิง...

"เฮ้ย!! เฮียวมิน ทำไมเพิ่งมาถึงวะ!?"

เสียงเพื่อนของเขาเอ่ยเรียก อ่า...นั่นแหละคะชื่อของเขา เฮียวมิน เป็นลูกครึ่งเกาหลีอ่ะคะ ไม่ต้องสงสัยไปหรอก แล้วที่นั่งเขาเหรอคะ...ข้างหลังฉันไงคะ เฮ้อออ...ใช่คะ เขาจะเดินมาทางฉันทำไม ถ้าไม่ใช่ว่าฉันนั่งอยู่หน้าเขา และเขาก็ต้องผ่านทางนี้

เฮียวมินไม่ได้ตอบอะไร นอกจากเดินผ่านฉันที่หัวใจเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ เขาเดินผ่านไป ไม่แม้แต่มอง ทั้งที่ฉันแอบมองเขาอยู่ทุกเช้า ฉันเหลือบหันไปมองด้านหลัง เขาเพียงเข้าไปตอบไม่กี่คำ วางกระเป๋า แล้วนั่งฟังเพื่อนคุยกัน เขาเป็นคนเงียบขรึม ก็นั่นแหละที่ทำให้ฉันหลงรักเขาล่ะ ท่าทางผู้ใหญ่แบบนั้นแหละ

"ยัยอัน!!"

เสียงเรียกของเพื่อนฉันเองคะ น้ำชานี่เอง เหอๆ ดูเหมือนหล่อนจะเป็นคนเดียวที่ไม่หลงเสน่ห์เฮียวมินสุดหล่อสุดเท่ห์คนนี้ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เธอเป็นแฟนกับยูจิน ลูกพี่ลูกน้องของเฮียวมินน่ะซิ นอกจากไม่หลงเสน่ห์เฮียวมินแล้ว เจ้าหล่อนนี่แหละ เถียงกับเฮียวมินประจำ

"ฉันเห็นนะ เธอมองไอ้เจ้าบ้านั่นอีกแล้วใช่มั้ย?" น้ำชาถามฉัน เหอๆ โกหกไม่ได้หรอก ก็นอกจากฉันแล้ว ก็มีแต่น้ำชาเนี่ยแหละ ที่รู้ว่าฉันชอบเฮียวมินอยู่นะ

น้ำชาถอนหายใจก่อนจะเอ่ยบอกฉัน "เฮ้อ...เจ้าคนหน้าสวยนิ่งๆ แบบนั้นมีอะไรดีนักนะ นอกจากหน้าตา? นิสัยก็ไม่เห็นจะดีซักนิด"

ฉันก็ไม่เถียงเหมือนกันคะ ก็ตั้งแต่ที่ฉันเจอเฮียวมินมา ตอนม.4 ถึงจะเรียนห้องเดียวกันก็เถอะ แต่ฉันไม่เคย...สาบานว่าไม่เคยเลยจริงๆ แม้แต่จะคุยกับเฮียวมิน ขนาดเคยทำงานกลุ่มด้วยกันนะ...ฉันยัง...ไม่ได้คุยกับเขาเลย (T-T)

ดังนั้น ฉันจึงไม่รู้เหมือนกันว่า เฮียวมินมีอะไรดีนอกจากหน้าตา เหอๆ

"เอาล่ะ อยู่ไปก็ไม่ได้อะไร เธอช่วยไปห้องสมุดกับฉันหน่อยซิ" น้ำชาชวนฉัน

"เอ๋? ตอนนี้น่ะเหรอ? อีกยี่สิบนาทีก็โฮมรูมแล้วนะ?" ฉันร้องขึ้น ทำไมต้องไปห้องสมุดตอนนี้ด้วยล่ะ?

"เหอๆ ก็...ฉันได้ยินมาว่า ยัยมะนาวที่อยู่ห้องเดียวกับยูจิน กำลังตามจีบยูจินของฉันอยู่น่ะซิ แถมตอนนี้ยูจินก็อยู่ห้องสมุดด้วย ฉันก็เลย..."

"อ๋อๆ เข้าใจแล้ว จะไปดูล่ะซิว่ามะนาวเขาอยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่า"

"อื้ม!! นะๆ อันนะๆ ช่วยไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ" น้ำชาขอร้องเต็มที่ เฮ้อ...เพื่อนฉัน เรื่องอื่นละเก่งทุกเรื่อง แพ้อย่างเดียวก็เรื่องแฟนตัวเองนี่แหละ เอาน่ะ อีกตั้งยี่สิบนาที

"โอเค เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนให้" ฉันตอบกลับพร้อมลุกขึ้น น้ำชาทำท่าดีใจแล้วรีบลากฉันออกจากห้องทันที แหม...จะรีบอะไรขนาดนั้นนะ เป็นห่วงหรือหวงแฟนกันแน่เนี่ยเพื่อนเรา ฮิฮิ

ที่ห้องสมุด

"ไหนละ? ยูจินนะ?" ฉันเอ่ยถามขึ้น ขนาดใกล้เข้าชั่วโมงโฮมรูม คนที่ห้องสมุดก็ยังเยอะอยู่เลยแฮะ

"อืมม...นั่นซินะ อ๊ะ!! นั่นไง...เอ๋?" น้ำชาร้องขึ้น ทำเอาฉันมองตาม

"(O.O)" ไม่ต้องมีคำตอบค่ะ ฮะ...ฮะ...เฮียวมิน!!! เฮียวมินอยู่ตรงนั้น!! เขานั่งอยู่กับยูจิน!! บ้าน่า!! ก็ตอนเราออกจากห้อง เราก็เหลือบมองแล้วว่าเขาอยู่ในห้องชัดๆ แล้วไหง มานั่งอยู่ตรงนี้กับยูจินได้ละ??

"ไปด้วยกันซิอัน" น้ำชาชวน เหอๆ ไม่เอาล่ะ ขืนไปนั่งตรงนั้นล่ะก็ ฉันเป็นลมแน่ๆ เลย อยู่ตรงนี้ดีกว่า

"ไม่ไปจริงๆ เหรอ?" น้ำชาเอ่ยถามอีกครั้ง ฉันก็ยังส่ายหน้าเร็วๆ เหมือนเดิม

"กลับแล้วเรียกฉันละกัน ฉันยืนอ่านหนังสือตรงนี้" ฉันรีบพูดเร็วๆ แล้วหลบไปอยู่หลังชั้นหนังสือ หวา...นี่ขนาดแค่มองระยะแค่นี้ ฉันก็ไม่ไหวแล้ว ถ้าเขามาอยู่ต่อหน้าฉันแบบเฉียบพลันจะเป็นไงนะ? ไม่อยากคิดเลย >///<

น้ำชาพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปหายูจิน ส่วนฉันก็ทำเป็นหาซักเล่มทำเป็นยืนอ่าน แต่ก็แอบเหลือบมองอยู่นะ แฮะๆ โอกาสอย่างนี้ หาไม่ได้ง่ายๆ นี่นา

"ทำไมถึงมาอยู่นี่ได้นะ?" ฉันพึมพำขึ้นเบาๆ พลางพลิกหน้ากระดาษเร็วๆ

"หมายถึงใครเหรอ? ที่มาอยู่นี่นะ"

"ก็เฮียวมินไงละ เขาน่าจะ...เอ๋?" ฉันหยุดชะงัก ใคร...ใครมาคุยกะฉันหว่า?? ฉันรีบหันไปมองด้านหลัง ฮะ...เฮียวมิน!!!

"ฉันทำไม?" เขาถามขึ้น เสียงหล่อเชียวล่ะ

"อ่า...เอ่อ...คือ...คะ...คะ..." ฉันอึกอักขึ้นมาทันที ตายล่ะ!! ทะ...ทำไมอยู่ดีๆ ก็โผล่มาตรงนี้ได้ล่ะ??? ฉันทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว นะ..หนี!! ใช่!! ฉันต้องหนี...ตะ...แต่...ปะโธ่เว้ย!! ขามันไม่ขยับ!! (T-T)

"ว่าไงล่ะ? ฉันน่าจะทำไม?" เขาถามฉันอีก เหอๆ ตอบไม่ได้คะ ตื่นเต้นนนน (>///<)

ฉันถอยหลัง...จะถอยทำไมนะ (>.<) เหวอออ!! ติดชั้นหนังสือแล้วอ่า!!!!

"ฉันถามเธออยู่นะ?" เขาถามขึ้นอีกครั้ง...เหอๆ หนีดีกว่า หนีๆๆๆ ต้องหนี ฉันเบือนหน้าหันซ้ายตั้งใจจะหนีแต่...ขะ...แขน...แขนเฮียวมินกั้นฉันไว้ ว้ายยยย!!! ข้างขวาก็ด้วยเหรอออออ!! งี้ก็หนีไม่ได้อ่ะดิ (>///<)

ฉันหันมาเผชิญหน้ากับเฮียวมิน โอ๊ยยยย...ฉันจะละลาย สะ...สวย...สวยอะไรขนาดนี้ ผู้ชายอะไรไม่รู้ สวยกว่าผู้หญิงอีก ฉันแทบจะเป็นลม

"เธอจะบอกฉันดีๆ หรือให้ฉันใช้กำลัง?" คำพูดเขาฟังดูเย็นกว่าเมื่อกี้อีกแฮะ

แต่อะไรที่แย่กว่านั้นคือ อยู่ๆ เขาก็เชยคางฉันขึ้นให้มองหน้าเขา กรี๊ดดดดดด!!! ฉะ...ฉัน...ฉันจะ...จะเป็นลม!!!! (@///@)

"ฉันยังไม่ทำอะไรเธอเลยนะ? ทำไมต้องทำหน้ากลัวขนาดนั้นด้วยละ? เมื่อกี้...เธอพูดถึงฉันไม่ใช่เหรอ? ฉันทำไมล่ะ? ไหนบอกมาซิ" เขาถามฉันขึ้นอีกครั้ง...ให้ตายเหอะ ปากสวยชะมัด...ว้ายยย!! นี่ฉันคิดบ้าอะไรเนี่ย (>///<)

เอาไงดีนะ...ขอโทษ...ใช่ขอโทษแล้วก็หนี...เอ่อ..ไม่ใช่...ขอโทษแล้วต้องขอตัวต่างหาก...พูดซิ...พูดออกไปซิยัยอัน ไม่งั้นเธอต้องขาดใจตายกับการกระทำแบบนี้ของเฮียวมินแน่ๆ

"ขะ...ขะ...ขะ..." ฉันพยายาม...พยายามแล้วนะ!! เพื่อจะออกเสียงคำว่า ขอโทษ!!...แค่นี้แหละ (- -")

"หืม? อะไรนะ? ฉันไม่ได้ยิน พูดให้มันดังๆ หน่อยซิ" เฮียวมินเอ่ยบอก เท่านั้นไม่พอ ยังเขยิบหน้ามาใกล้ฉันอีกต่างหาก กรี๊ดดดดดดด!!! ยอมเป็นลมดีกว่ามั้ยเนี่ย?????

"ขะ...ขะ....ขะ...ขอ..."

"ขอ? ขออะไร? มีอะไรงั้นเหรอ? พูดดังหน่อยไม่ได้รึไง?" ไม่พูดเปล่า เขยิบเข้ามาใกล้ จะปากฉันจะโดนแก้มเนียนของเขาอยู่แล้วนะ (>////<) ไม่ได้นะ!! กล้าหน่อยซิอัน!! เธอต้องทำได้!!

ฉันหลับตาแน่น แล้วตะโกนออกไปดังๆ ดังพอที่จะทำให้ทั้งห้องสมุดหันมามอง

"ขอความกรุณา คบกับฉันด้วยค่ะ!!!"

...

เงียบ...บอกได้ตรงๆ คะว่าเงียบ...เกิดมาในชีวิต ฉันยังไม่เคยเจอเหตุการณ์ไหนที่มีคนเยอะ แล้วเงียบได้ขนาดนี้มาก่อน

"อะไรนะ?" เฮียวมินถามขึ้น

"อ๊ะ!!" ฉันร้องขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเฮียวมิน เอ๊ะ...เมื่อกี้...ฉัน...นี่ฉันพูดอะไรออกไป!!!!!!!! (O.o)!!!

To Be Continue...

----------------------------------------------*************-------------------------------------------------

Talk :: ว่างไง ด้วยความว่างเวอร์ เลยแต่งมาให้อ่านเล่น ก็คนไม่มีไรทำนี่นา อิอิ (^^)

อ่านแล้วเม้นให้ก็ดีนะ ขอบคุณจ้า ^^

edit @ 4 May 2009 00:55:25 by มิโกะน้อย(นอกรีต)

Tags: akura, fiction3 Comments