เมื่อไหร่กันนะ...ที่รู้สึกตัวอีกที ก็ยืนอยู่คนเดียวซะแล้ว
 
ตอนแรกก็มีคนนู้น มีคนนั้น มีคนนี้ พอเวลาผ่านไป...คนเหล่านั้นก็หายไป
 
คนที่เคยยิ้ม แล้วบอกว่า อยากอยู่ด้วยกัน
 
อยู่ดีๆ คนนั้นก็เดินหายไปไหนก็ไม่รู้
 
รู้ตัวอีกที ก็ยืนอยู่คนเดียว ความเหงาก็เลยคืบคลานเข้ามา
 
คนที่ปกติเวลานี้จะอยู่ข้างๆ อยู่ดีๆ ก็หายไป
 
คนที่ปกติจะยิ้มตอนอยู่ด้วยกัน อยู่ดีๆ ก็หายไป
 
คนนั้นเดินผ่านมา ยิ้มให้ ทักทาย แล้วจากไป
 
คนนู้นเดินผ่าน นั่งพัก พูดคุย แล้วจากไป
 
ใครหลายคน เดินผ่านเข้ามา ไม่นาน ก็จากหายไป
 
แม้คนที่ปกติจะอยู่ตรงนี้ ก็จากหายไป
 
คนที่เคยบอกว่า อยากอยู่ด้วย ก็จากหายไป
 
ฤดูที่ค่อยๆ เปลี่ยนผัน หัวใจก็ค่อยๆ เปลี่ยนผัน
 
ชีวิตที่เป็นอยู่ก็ค่อยๆ เปลี่ยนผัน
 
แล้วตัวเราต้องเปลี่ยนผันด้วยหรือเปล่า?
 
ก็ถ้าไม่เปลี่ยนผัน ก็ต้องอยู่คนเดียว
 
แล้วรอการมาเพียงครั้งคราว ต่อด้วยการจากลาที่ยาวนาน
 
รู้ตัวอีกที...คนเดิมที่เคยเข้มแข็งไปไหนกันนะ?
 
ตัวเราตอนที่ไม่แคร์อะไร หายไปไหนกันนะ?
 
ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่อยากจะมีคนคอยอยู่เคียงข้างและยิ้มด้วยกัน?
 
อยากจะ...กลับ...
 
กลับไปยังจุดเริ่มต้น กลับไปยังที่เดิม
 
อยากเอา "ความเข้มแข็ง" กลับมาเหมือนเดิม
 
ถ้าอ่อนโยน แล้วต้องอ่อนแอแบบนี้ ยอมเข้มแข็ง ไม่แคร์อะไรเหมือนเดิมยังดีซะกว่า
 
ถ้าต้องเจอการจากลาที่ยาวนาน สู้ไม่เจอกันเลยยังจะดีซะกว่า
 
เมื่อไหร่กันนะ ที่เริ่มรู้จักคำว่า เหงา ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเลย
 
อยากกลับ...กลับไป...ไม่รู้จักคำว่า เหงา อยากกลับ...กลับไปเหมือนเดิม
 
กลับไป เข้มแข็ง และปิดประตูเอาไว้เหมือนเดิม
 
ถ้ารู้ว่า ยอมเปิดประตูแล้วต้องเป็นแบบนี้ สู้ไม่เปิดแต่แรกยังจะดีซะกว่า
 
ถ้ารู้ว่า...จะมีความรู้สึกแบบนี้...ขังตัวเองไว้เหมือนเดิม...ยังจะดีซะกว่า
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ความเหงานี่น่ากลัวกว่าอกหักนะพี่ว่าอะ
อย่างน้อยบางทีก็ยังมีคนปลอบใจบ้าง
แต่ความเหงาเนี่ย มันเป็นความรู้สึกที่ไม่มีใครช่วยได้เลยจ้า
....
เข้มแข็ง สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ เดินออกมาให้ได้นะจ๊ะ
surprised smile big smile

#2 By GoddessIsis on 2009-08-13 22:37

อยากกลับ...กลับไป...ไม่รู้จักคำว่า เหงา อยากกลับ...กลับไปเหมือนเดิม

กลับไป เข้มแข็ง และปิดประตูเอาไว้เหมือนเดิม


เคยคิดเหมือนกันเลย.... พอเรารักใครสักคนเราก็จะอ่อนแอใช่มั้ยล่ะ.. แล้วก็ต้องร้องไห้ ต้องเจ็บปวด เคยคิดว่า ทำไมตัวเรากลายมาเป็นแบบนี้ไปได้นะ เมื่อก่อนที่จะเจอกับคนๆนี้ เราไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเลย ทุกครั้งที่ต้องเจ็บเพราะคนๆนี้ เราก็คิดแบบนี้ ว่ากลับไปเป็นแบบเดิมดีกว่า

แต่ว่านะ

ตอนที่มีความสุข ก็มีใช่มั้ยล่ะ กับคนๆนี้ แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน มีความรู้สึกแบบที่เมื่อก่อนไม่เคยรู้สึกเลย เป็นช่วงเวลาที่ทำให้เรารู้ว่า ตัวเราเองก็มีความรักเหมือนกันนะ big smile เราได้รู้ว่าเรารักคนๆนี้จริงๆ เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าเค้าทำให้เราอ่อนแอแบบนี้สู้กลับไปเข้มแข็งดีกว่า แต่ลองมองในทางกลับกัน.. ก็เค้าคนนี้แหละที่เคยทำให้เรามีความสุข ถึงไม่ใช่ตลอดไป แต่ถ้าทำใจได้เมื่อไหร่ ก็เก็บมันไว้เป็นความทรงจำที่ดีได้นะ big smile

#1 By [Amakura_Aei] on 2009-08-13 00:31