ถ้ารู้ว่า...ทำ(ไม่ทำ)...จะดีซะกว่า
posted on 13 Aug 2009 00:18 by akura in Diaryเมื่อไหร่กันนะ...ที่รู้สึกตัวอีกที ก็ยืนอยู่คนเดียวซะแล้ว
ตอนแรกก็มีคนนู้น มีคนนั้น มีคนนี้ พอเวลาผ่านไป...คนเหล่านั้นก็หายไป
คนที่เคยยิ้ม แล้วบอกว่า อยากอยู่ด้วยกัน
อยู่ดีๆ คนนั้นก็เดินหายไปไหนก็ไม่รู้
รู้ตัวอีกที ก็ยืนอยู่คนเดียว ความเหงาก็เลยคืบคลานเข้ามา
คนที่ปกติเวลานี้จะอยู่ข้างๆ อยู่ดีๆ ก็หายไป
คนที่ปกติจะยิ้มตอนอยู่ด้วยกัน อยู่ดีๆ ก็หายไป
คนนั้นเดินผ่านมา ยิ้มให้ ทักทาย แล้วจากไป
คนนู้นเดินผ่าน นั่งพัก พูดคุย แล้วจากไป
ใครหลายคน เดินผ่านเข้ามา ไม่นาน ก็จากหายไป
แม้คนที่ปกติจะอยู่ตรงนี้ ก็จากหายไป
คนที่เคยบอกว่า อยากอยู่ด้วย ก็จากหายไป
ฤดูที่ค่อยๆ เปลี่ยนผัน หัวใจก็ค่อยๆ เปลี่ยนผัน
ชีวิตที่เป็นอยู่ก็ค่อยๆ เปลี่ยนผัน
แล้วตัวเราต้องเปลี่ยนผันด้วยหรือเปล่า?
ก็ถ้าไม่เปลี่ยนผัน ก็ต้องอยู่คนเดียว
แล้วรอการมาเพียงครั้งคราว ต่อด้วยการจากลาที่ยาวนาน
รู้ตัวอีกที...คนเดิมที่เคยเข้มแข็งไปไหนกันนะ?
ตัวเราตอนที่ไม่แคร์อะไร หายไปไหนกันนะ?
ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่อยากจะมีคนคอยอยู่เคียงข้างและยิ้มด้วยกัน?
อยากจะ...กลับ...
กลับไปยังจุดเริ่มต้น กลับไปยังที่เดิม
อยากเอา "ความเข้มแข็ง" กลับมาเหมือนเดิม
ถ้าอ่อนโยน แล้วต้องอ่อนแอแบบนี้ ยอมเข้มแข็ง ไม่แคร์อะไรเหมือนเดิมยังดีซะกว่า
ถ้าต้องเจอการจากลาที่ยาวนาน สู้ไม่เจอกันเลยยังจะดีซะกว่า
เมื่อไหร่กันนะ ที่เริ่มรู้จักคำว่า เหงา ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเลย
อยากกลับ...กลับไป...ไม่รู้จักคำว่า เหงา อยากกลับ...กลับไปเหมือนเดิม
กลับไป เข้มแข็ง และปิดประตูเอาไว้เหมือนเดิม
ถ้ารู้ว่า ยอมเปิดประตูแล้วต้องเป็นแบบนี้ สู้ไม่เปิดแต่แรกยังจะดีซะกว่า
ถ้ารู้ว่า...จะมีความรู้สึกแบบนี้...ขังตัวเองไว้เหมือนเดิม...ยังจะดีซะกว่า
Tags: akura, diary2 Comments