เสียง...ภายใน...ของฉัน

posted on 10 Sep 2009 01:29 by akura  in Diary
 
เคยบ้างมั้ย? ที่นั่งถามตัวเองว่าทำอะไรอยู่
แล้วหาคำตอบไม่ได้ อยู่ดีๆ ก็มีเสียงของตัวเองถามขึ้น

เสียงของฉัน : "ทำไมถึงทำแบบนี้ละ?"
ฉัน : "อะไรหรือที่บอกว่าทำแบบนี้"

เสียงของฉัน : "ก็ไอ้ความเชื่อมั่นลมๆ แล้งๆ นี่ไง ทำไมถึงยังเชื่ออยู่อีกล่ะ?"
ฉัน : "แล้วทำไมถึงเชื่อไม่ได้ล่ะ?"

เสียงของฉัน : "ทั้งที่เชื่อไป ก็ไม่ได้ทำให้มีความสุขเลยน่ะเหรอ?"
ฉัน : "ถึงจะไม่มีความสุข แต่เพราะยังอยู่ด้วยกันฉันถึงเชื่อ"

เสียงของฉัน : "เชื่อในอะไรล่ะ? อะไรที่ทำให้เชื่อได้ขนาดนั้น?"
ฉัน : "เชื่อในสัญญา เชื่อในคำพูด เพราะว่ายังอยู่ด้วยกันถึงได้เชื่อ"

เสียงของฉัน : "แม้ว่ามันจะทำให้เสียน้ำตาน่ะเหรอ?"
ฉัน : "แม้ว่าจะเสียใจเท่าไหร่ ฉันก็ยังเชื่อในสิ่งเหล่านั้นอยู่ดี"

เสียงของฉัน : "แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เหลือสิ่งนั้นให้แล้วก็ตามน่ะเหรอ?"
ฉัน : "จนกว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน ฉันถึงจะเลิกเชื่อ ตราบใดที่ยังอยู่ด้วยกันฉันก็ยังเชื่อในคำสัญญา เชื่อในคำพูดของเขา แม้จะดูเป็นการกระทำของคนโง่คนหนึ่ง แต่ก็เป็นหนทางที่ฉันเลือกเอง ถ้าจะร้องไห้ ฉันก็ไม่โทษใครนอกจากตัวเอง ที่ยังเชื่ออย่างไร้เหตุผล เชื่อโดยใช้แต่ความรู้สึก ถึงใครจะบอกว่าเปล่าประโยชน์ แต่ฉันก็ยังทำ เพราะฉันเชื่อ..."

เสียงของฉัน : "ทั้งที่ทำไป ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลยน่ะเหรอ?"
ฉัน : "อืม"

เสียงของฉัน : "ทำแบบนี้...แล้วมีควาามสุขเหรอ?"
ฉัน : "ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ไม่ว่าจะทางไหน ฉันก็ไม่มีความสุขทั้งนั้น"

เสียงของฉัน : "ไม่มีความสุข แล้วทำไปทำไมล่ะ?"
ฉัน : "ไม่รู้เหมือนกัน ก็ไม่ว่าทางไหนก็ไม่มีความสุขอยู่แล้ว เลยไม่รู้ว่าจะไม่เชื่อไปเพื่ออะไร ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว อยากจะลองเสี่ยงดูซักครั้ง เดิมพันกับความเชื่อนี้ดูซักครั้ง อยากจะพิสูจน์ว่า การที่เชื่อในคำสัญญา เชื่อในคำพูดของเขาจนวินาทีสุดท้าย จะทำให้มีความสุขขึ้นมาบ้างหรือเปล่า"

เสียงของฉัน : "ถ้าไม่มีความสุขเลยล่ะ จะทำยังไง"
ฉัน : "ไม่รู้...เพราะมันยังมาไม่ถึง ตอนนี้ก็แค่รอเวลา และระหว่างรอ ฉันก็จะเชื่ออยู่อย่างนี้ จนกว่าเวลาจะหมดลง"

เสียงของฉัน : "แล้วเมื่อไหร่...เวลานั้นจะหมดลงล่ะ?"
ฉัน : "คงจนกว่าฉันจะไม่จำเป็นอีก จนกว่าฉันจะทำใจได้ หรือไม่ก็จนกว่า เขาจะทนไม่ไหวล่ะมั้ง"

เสียงของฉัน : "เมื่อไหร่ที่จะไม่จำเป็นล่ะ?"
ฉัน : "ตอนนี้ล่ะมั้ง...ที่ไม่จำเป็นแล้ว"

เสียงของฉัน : "ถ้าไม่จำเป็นแล้ว จะยังอยู่ทำไมล่ะ?"
ฉัน : "ก็ยังทำใจไม่ได้ แต่ซักวัน...คงจะมีวันนั้น"

เสียงของฉัน : "นานเท่าไหร่ล่ะ?"
ฉัน : "ไม่นานหรอก ก็ฉันรู้แล้ว ความจำเป็นของฉันสำหรับเขา ค่อยๆ หมดลงแล้ว ไม่นานหรอก"

เสียงของฉัน : "แม้ว่าจะรู้ขนาดนี้แล้ว ก็ยังเชื่อในคำสัญญานั้นอยู่อีกเหรอ?"
ฉัน : "อืม"

เสียงของฉัน : "ทั้งที่...เขาไม่มีให้แล้วน่ะเหรอ?"
ฉัน : "อืม"

เสียงของฉัน : "ทั้งที่...ไม่จำเป็นสำหรับเขาแล้วน่ะเหรอ?"
ฉัน : "อืม"

เสียงของฉัน : "ทั้งที่...เวลาใกล้จะหมดลงแล้วน่ะเหรอ?"
ฉัน : "อืม...ก็ฉันเลือกที่จะเชื่อ...จนวินาทีสุดท้ายนี่นา"

เสียงของฉัน : "ถ้าถึงตอนนั้นแล้วจะทำยังไง? ยังจะเปิดโอกาสเชื่อในสิ่งนั้นอยู่หรือเปล่า"
ฉัน : "มนุษย์น่ะ มีโอกาสแค่ไม่กี่ครั้ง ยิ่งผู้ใดได้โอกาสมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไม่เห็นค่ามันเท่านั้น ถ้าฉันเคยให้โอกาสใครจนมากเกินพอแล้ว ก็คิดว่าโอกาสที่ฉันให้คงไม่จำเป็นสำหรับคนนั้นอีก แม้จะเรียกร้องอีกก็ตาม"

เสียงของฉัน : "แม้ว่าอยากจะให้โอกาสนั้นอีกครั้งก็ตามเหรอ?"
ฉัน : "ถึงให้ไปอีกซักกี่ครั้ง ผลก็ออกมาเหมือนเดิม ฉันก็ร้องไห้เหมือนเดิม"

เสียงของฉัน : "จะไม่ให้...อย่างนั้นเหรอ?"
ฉัน : "ถึงอยากให้ ก็คงให้ไม่ได้หรอก เพราะคงไม่มีเหลือให้แล้วล่ะ"

เสียงของฉัน : "หลังจากนั้น..จะทำยังไงล่ะ?"
ฉัน : "จนกว่าเวลานั้นจะมาถึง ฉันจะให้โชคชะตาเป็นตัวตัดสิน"

เสียงของฉัน : "ถึงตอนนั้น คิดว่ายังมีน้ำตาอยู่หรือเปล่า?"
ฉัน : "ไม่รู้เหมือนกัน แต่สัญญากับตัวเองไว้แล้ว ว่าจะไม่ร้องไห้อีก"

เสียงของฉัน : "ถ้าร้องไห้อีกล่ะ?"
ฉัน : "ไม่เป็นไรหรอก ก็ฉัน...ยังมีเพื่อนอยู่นี่นา ยังไง ก็ไม่ร้องหรอก ไม่ได้อยู่...ตัวคนเดียวซักหน่อย"
 
เสียงของฉัน : "ขอถามคำถามสุดท้ายได้มั้ย?"
ฉัน : "อะไรล่ะ?"

เสียงของฉัน : "นอกจากเหตุผลว่ายังอยู่ด้วยกันถึงเชื่อในคำสัญญา เชื่อในคำพูด มีเหตุผลอื่นหรือเปล่า?"
ฉัน : "...มีซิ"
 
เสียงของฉัน : "อะไรเหรอ?"
ฉัน : "ก็ฉันยังรักเขาอยู่นี่นา"
 
เสียงของฉัน : "รักแบบนี้...มีความสุขเหรอ?"
ฉัน : "ความสุขของฉัน คือความสุขของอีกฝ่าย ก่อนหน้านี้อาจเคยคาดหวัง แต่ตอนนี้ ขอแค่อีกฝ่ายมีความสุข แค่นี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ?" 
 
เสียงของฉัน : "แม้ว่าจะไม่เกิดผลอะไรขึ้นงั้นเหรอ? ไม่เสียใจเหรอ"
ฉัน : "ไม่หรอก...ก็นี่นะ ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อย" 
 
เสียงของฉัน : "งั้นเหรอ...หมดคำถามแล้วล่ะ พยายามเข้านะ"
ฉัน : "ไม่เป็นไร ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉัน...ไม่เป็นไรหรอก" 
 
 
 
 

edit @ 10 Sep 2009 01:45:10 by มิโกะน้อย(นอกรีต)

Tags: akura, diary0 Comments
Previous | Next